Üsküdar’ın acısı unutulmaz...

1 Mart 1958 tarihi, Kocaeli için tarifi olmayan acıların yaşandığı bir gün olarak tarihe geçmiştir.

 O yıllarda Gölcük, Karamürsel ve civarında öğrencilerin eğitimlerini sürdürebilecekleri yeterli imkanlar bulunmuyordu.

 Öğrenciler lise eğitimleri için Karamürsel, Gölcük ve çevresindeki yerlerden İzmit’teki okullara gidiyordu. Yine o yıllarda hafta sonlarında cumartesi günleri de yarım gün eğitime devam ediliyordu.

 Öğrenciler İzmit’e gitmek için kara ulaşımının da kısıtlı olması nedeniyle, deniz ulaşımını daha çok tercih ediyordu. Vapur faciasının yaşandığı gün de okulların yarım gün eğitim vermesi dolayısıyla, Üsküdar vapurunda bulunan yolcuların çoğunu öğrenciler oluşturuyordu. 

 1 Mart 1958 tarihinde İzmit’teki okullardan çıkan yüzlerce öğrenci, evlerine gitmek üzere, Üsküdar vapuruna bindiler. İzmit- Karamürsel arasında sefer yapan Üsküdar adlı yolcu vapuru, hareket ettikten bir süre sonra şiddetli rüzgarın etkisiyle Derince açıklarında önce çoğu kısmı ahşap olan kaptan köşkünün uçmasıyla batmıştır.

 Üsküdar Vapuru’nun batmasıyla birlikte Donanma Komutanlığı’na bağlı gemiler yardım için süratle olayın olduğu bölgeye hareket ederler. Birçok kişi denizden kurtarılır. Fakat olayın çok hızlı bir şekilde gerçekleşmesi nedeniyle yaşanan kayıplarda fazla olur.

 Vapur faciası sonrasında tam olarak sayısı bilinmemekle birlikte çoğu lise öğrencisi olan yüzlerce vatandaşımız hayatını kaybetmiştir. Facianın olduğu tarihten itibaren uzun yıllar geçmesine rağmen sıcaklığı ve içimizde açmış olduğu yara hala tazeliğini korumaktadır.

 58. yıldönümünü andığımız Üsküdar Vapuru faciasında hayatlarını kaybedenleri rahmetle andığımız bugün, halkımız üzerinde tarifi mümkün olmayan derin izler bırakmıştır. Olayın yaşandığı 1 Mart 1958 tarihinden sonra her yıl, vapur faciasında hayatını kaybedenler için anma törenleri düzenlenmektedir. 

 1 Mart 1958 tarihi hala içimizde derin bir yara olarak durmaktadır. Yaşanan bu acıları bir daha yaşamamak dileğiyle, Üsküdar Vapuru faciasında yaşamını yitirenleri bir kez daha rahmetle anıyorum. Mekanları cennet olsun.

Yazarın tüm yazıları