Üsküdar faciası derin bir yara...
O yıllarda Gölcük, Karamürsel ve civarında öğrencilerin eğitimlerini sürdürebilecekleri yeterli imkanların bulunmaması nedeniyle, öğrenciler lise eğitimleri için Karamürsel, Gölcük ve çevresindeki yerlerden İzmit’teki okullara gidiyordu. Yine o yıllarda hafta sonlarında cumartesi günleri de okullarda yarım gün eğitime devam ediliyordu.
O yıllarda öğrenciler İzmit’teki okullara gidebilmek amacıyla kara ulaşımının da kısıtlı olması nedeniyle, deniz ulaşımını daha çok tercih ediyorlardı. 1 Mart 1958 tarihi olan vapur faciasının yaşandığı gün de okulların yarım gün eğitim vermesi dolayısıyla, Üsküdar Vapuru’nda bulunan yolcuların büyük bir kısmını da öğrenciler oluşturuyordu.
Vapur faciasının yaşandığı gün olan 1 Mart 1958 tarihinde İzmit’teki okullardan çıkan yüzlerce öğrenci, evlerine gitmek üzere, Üsküdar Vapuru’na bindiler. İzmit-Karamürsel arasında sefer yapan Üsküdar adlı yolcu vapuru, hareket ettikten bir süre sonra şiddetli rüzgarın etkisiyle Derince açıklarında önce çoğu kısmı ahşap olan kaptan köşkünün uçmasıyla batmıştır.
Üsküdar Vapuru’nun batmasıyla birlikte Donanma Komutanlığı’na bağlı gemiler yardım için süratle olayın olduğu bölgeye hareket ederler. Çok sayıda kişi denizden kurtarılır. Fakat olayın çok hızlı bir şekilde gerçekleşmesi nedeniyle yaşanan kayıplarda fazla olur.
Yaşanan vapur faciası sonrasında tam olarak sayısı bilinmemekle birlikte çoğu lise öğrencisi olan yüzlerce vatandaşımız hayatını kaybetmiştir. Kimi kaynaklara göre 200-300, bazı kaynaklara göre ise 400-500 yolcu yaşamını yitirmiştir.
Facianın olduğu tarihten itibaren uzun yıllar geçmesine rağmen sıcaklığı ve içimizde açmış olduğu yara hala tazeliğini korumaktadır. 59. Yıldönümünde Üsküdar Vapuru faciasında hayatlarını kaybedenleri rahmetle andığımız bugün, halkımız üzerinde tarifi mümkün olmayan derin izler bırakmıştır.
Olayın yaşanmış olduğu 1 Mart 1958 tarihinden sonra her yıl, vapur faciasında hayatını kaybedenler için anma törenleri düzenlenmektedir. 1 Mart 1958 tarihi aradan uzun yıllar geçmesine rağmen, hala içimizde derin bir yara olarak durmaktadır. Hepimizin içinde büyük bir acı bırakan bu üzücü olayları bir daha yaşamamak dileğiyle, Üsküdar Vapuru faciasında hayatını kaybedenleri bir kez daha rahmetle anıyorum. Ruhları şad, mekanları cennet olsun…
YAZARIN DİĞER YAZILARI
- KO-MEK hayata dokundu 29 Nisan 2026 Çarşamba
- Gereken özen ve duyarlılık… 28 Nisan 2026 Salı
- Engel değil, destek olmak… 27 Nisan 2026 Pazartesi
- Önyargılı olmadan dinleyebilmek… 26 Nisan 2026 Pazar
- Okuma alışkanlığı edinmek… 23 Nisan 2026 Perşembe
- Sahillerin doğal güzelliği… 22 Nisan 2026 Çarşamba
- Yeşil alanlar ve parklar… 21 Nisan 2026 Salı
- Evsel atıklar ve görsel kirlilik 20 Nisan 2026 Pazartesi
- Hoşgörü hayatın her alanında… 19 Nisan 2026 Pazar
- Ulaşımda saygı ve empati… 16 Nisan 2026 Perşembe