Önce insan

Yaşantımızda karşılaşmış olduğumuz ve kabul görmeyen davranışlar, tepki göstermemize neden olsada, her zaman için karşımızdakinin insan olduğunu ve herkesin hata yapabileceğini de aklımızdan çıkarmamamız gerekiyor. Karşımızdaki insanlara saygıdan dolayı günlük hayatta kullanılması gereken bazı sözcükler ise özelliğini her geçen gün sanki kaybediyor gibi görünüyor.

 Güne ilk başlarken yakınlarımıza ve arkadaş çevremize vermiş olduğumuz selam, karşımızdakine duyduğumuz saygı ve sevginin yanında, gelenek olarak kültürümüze yerleşmiş bir olgudur. Bir ortama girildiğinde de gelen kimsenin güler yüzle günaydın demesi veya selam vermesi o kimsenin orada bulunanlara göstermiş olduğu saygıdan ileri gelmektedir. Yine aynı şekilde karşıdaki kimsenin de verilen selamı alması olması gereken durumdur.

 Bazı kimseler, kendini belkide üstün görmesinden veya yaş olarak büyük olmasından olacak ki, bu gibi topluma yerleşmiş davranışları karşısından beklemektedir. Kimse önce kendisi selam verdi diye küçülmez. Tam aksine girilen bir ortamda selam vermek veya merhabalaşmak, insanı yüceltir. Ama maalesef bazı insanlardaki ‘ego’ duygusundan olacak ki, herşeyi başkasından bekliyor.

 Aynı şeylerle yaşamış olduğumuz binada karşılaşıyoruz. Binada oturan herkesi tanımayabiliriz. Fakat her gün yanımızdan geçen ve aynı binayı paylaştığımız insanlara ‘merhaba’ demenin zor olmadığını düşünüyorum. Bazılarımızda selamlaşmayı nedense hep karşısından beklemektedir. Yani bazı kimseler komşusunun selam vermediğinden yakınarak söylenirken, kendisini nedense hariç tutmaktadır.

 Benzer durumlarla alışverişte de karşılaşmak mümkün olabiliyor. Bulunduğumuz ortam küçük bir alışveriş yeri ise girerken selam veririz, çıkarken ise esnafa hayırlı işler temennisinde bulunuruz. Bunu yapan vardır yapmayanda. Ama bunun tam tersi durumlarla da karşılaştığımız olmuştur.

 Alışveriş sonrası nezaketen esnafa teşekkür etmek ve iyi günler dilemek, bazen havada kalabiliyor. Bazen alışveriş yapıp karşınızdaki insana teşekkür ediyorsunuz ama o insanın oralı bile olmadığı da oluyor. Tabi bunun yanında müşterilerini güler yüzle karşılayan ve olması gerektiği gibi uğurlayan çok sayıda esnaflarda bulunuyor. Önemli olan insanların birbirine saygı ile yaklaşması ve insan olduğu için değer vermesi değil mi?   

 Trafikte de benzer durumlarla karşılaştığımız olmuştur. Yol üstünlüğünün kimde olduğu belirli olmayan bir kavşakta, karşımızdaki sürücüye önceliği vermek erdemli bir davranıştır. Yaşanan kazaların bir kısmının yol vermeme yüzünden meydana geldiğini de aklımızdan çıkarmamalıyız. İster araç sürücüsü olalım, isterse yaya, karşımızdaki kimsenin insan olduğunu unutmayalım. İnsanlara, insan olduğu için değer verelim. İfade etmeye çalıştığım konular, bir emek harcayıpta insanları yoran hareketler değil, yalnızca, önce insan olmanın getirdiği normal davranışlar…

 

Yazarın tüm yazıları